Mijn dappere grote broer

Naam verteller: Gerard de Raaf

Als politieagent zal ik ongetwijfeld dapper zijn geweest. Ik kan mij daar niet echt een verhaal van herinneren. Wel van iemand uit mijn omgeving. Toen het er op aankwam werd hij in mijn ogen dapper. Ik zag hem als een grijze duif. Werkte in een fabriek en zijn leven kabbelde voort. Het is mijn grote broer. Terwijl ik stoere verhalen kon vertellen had hij het over zijn collega’s in de fabriek. Totdat mijn moeder ziek werd. Ik heb hem toen gezien met onvoorwaardelijke liefde voor zijn moeder. Hij verpleegde haar tot haar dood, onvermoeibaar. Ook op de monumenten in het Kazemattenmuseum staan namen. Ieder is daar op zijn manier dapper geweest. Of het nu de kok was of de administrateur, ze deden het toen het er op aankwam. Toen waren zij dapper!